Τρίτη, Φεβρουάριος 07, 2012
   
Text Size

Ανακάλυψη των Ελληνικών Ιπποφορβείων

Η παγκόσμια ιστορία περί ιππασία υποστηρίζει πως ο πρώτος αναβολέας απεικονίζεται στη Ινδία σε ανάγλυφα του προτού αιώνα ΠΧ, αλλά σε μορφή δερμάτινης πόρπης που κρεμόταν σε κάθε πλευρά του αλόγου.
Τέτοια πόρπη απεικονίζεται και σε αγάλματα του Mέγα Αλέξανδρου, όπως κι ρωμαίου αυτοκράτορα του πρώτου αιώνα μχ,, αλλά μόνο στην αριστερή πλευρά για να επιτρέπει στον ιππέα να ανεβαίνει στο έφιππιον.

Στο Βάγραμ του Αφγανιστάν βρεθήκαν δύο αγαλματάκια αλόγων εξοπλισμένα με δύο τριγωνικούς αναβολείς που χρονολογούνται το 2 αιώνα μχ.
Στη Κίνα, ο πρώτος αναβολέας είναι και αυτός τριγωνικός, και κρέμεται μονό στη αριστερή πλευρά του αλόγου.
Ωστόσο, ενώ στην Ινδία, οι πρώτοι τέτοιοι αναβολείς ανάβασης εξαφανίζονται εντελώς , στη Κίνα, από το 386 μχ, εμφανίζονται οι πρώτοι αναβολείς όπως τους έχουμε σήμερα, επί την δυναστεία των Ουει.
Βρίσκουμε και αναβολέα στης σέλλες των ταφών του Οιροτιν στο Αλται, το πρώτο αιώνα προ σχιστού, και οι Αλανοί το φέρνουν στη κεντρική Ευρώπη από τα τέλη του 4 αιώνα μχ. Οι Βυζαντινοί αναφέρονται ως ο πρώτος ευρωπαϊκός λαός που το χρησιμοποιούν το 5 ο η το 6 αιώνα μχ, και τους επιτρέπει να αντισταθούν στους Βανδάλους και τους Πέρσες. Έτσι ήταν η ιστορία ως το 2009..
ΑΛΛΑ..ναι, Αλλά...το 2009....
Ψάχνοντας για τη πραγματικότητα του αρχαίου ελληνικού ιππικού εξοπλισμού για να ξανά εξοπλίσομε τους ιππείς μας με ελληνικής έμπνευσης εξοπλισμό και να απομακρύνουμε σιγά σιγά τα καουμποίλίκια ( οι παππούδες μας δεν ήταν καουμπόηδες) έκανα φίλο και φτερό ότι εύρισκα περί αρχαία ελληνικά άλογα. Αγγεία  , αγάλματα, νομίσματα, ανάγλυφα, τοιχογραφίες από όλα τα μουσεία του κόσμου και όλες της εποχές, αναφορές και μελέτες από όσο περισσοτέρων δυνατών ιστορικών μπήκαν στο πάγκο της έρευνας και χάρη  στη χρίση των  προγραμμάτων μεγέθυνσης και επεξεργασίας εικόνων των σημερινών υπολογιστών, ανακάλυψα ότι είχε κρυφτεί στα μάτια των ιστορικών που στην  ουσία  ποτέ δεν είχαν κάνει σοβαρή ερεύνα περί του θέματος. Η άριστη εκπαίδευση μου στο Πανεπιστήμιο της Μονς του Βελγίου όπου ήμουν ο καλύτερος μαθητής στο μάθημα ιστορίας και όπου ανέθεταν μόνο σε μένα της σοβαρές ιστορικές έρευνες, η αριστεία μου στης κλασσικές σπουδές μου όπου είχα σκίσει το ρεκόρ Βελγίου βαθμολογίας στα λατινικά όπου άγγιξα τα 500 στα 500 με είχαν εξοπλίσει με της απαραίτητες γνώσεις και εμπειρία για τέτοιου είδους ερευνών.
Και έτσι βρήκα το πρώτο αναβολέα που εμφανίζεται το 450 πΧ στη Μακεδονία,
σε κέρμα του Φίλιππα του τρίτου που είναι σήμερα το  ...σήμα της ΠΕΠΣΙ !!!!
Ήταν μπροστά στα μάτια όλων μας επί τόσα χρόνια, κυρίως από τότε που ιδρύθηκε η Ένωση, και κανένας μας δεν το είδε.
Το μετέφερα πρόσφατα στο Θεώροδο Αντίκα ,  που το αναγνώρισε με τη σειρά του, και το έστειλε αμέσως στην Αμερική στο καθηγητή πανεπιστημίου της Berkeley, τον κύριο Anderson, ο οποίος είναι αυθεντία περί Ξενοφώντα, που μέχρι τώρα δίκαια υποστήριζε πως οι Έλληνες δε γνώριζαν τη χρήση του αναβολέα.
Τον αναβολέα αυτόν τον έχω ξαναδημιουργήσει με τη βοήθεια καλλιτέχνη ξυλουργό και θα το δείξω στη ΓΣ της Πεπσι της 21 Μαρτίου στη Πέλλα.
Το γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε πιο ευρέως ο αναβολέας εξηγείτε από το εξής:
Η ιππική του Έλληνα ιππέα ήταν βασισμένη στη σταθερότητα του καθίσματος του, όπως στη υψηλή ιππική. Η στενή επαφή με τη ράχη του αλόγου του επέτρεπε να δώσει οδηγίες όχι μόνο με τα ινία αλλά και με τα πόδια και το κάθισμα. Οι αναβολείς ήταν περιττοί αφού πριν το μακεδονι8κο ιππικό, το ιππικό δεν ήταν ιππικό κρούσης, δηλαδή άμεσης επαφής με τον εχθρό, και αφού οι Έλληνες ιππείς δεν χρησιμοποιούσαν τόξα, οι αναβολείς τους ήταν περιττοί.
Το παχύ μακεδονικό εφίππιον επέτρεπε αρκετή σταθερότητα για τη χρίση της σάρισας, και ο ιππεας μπορούσε θα στηριχτεί και στο μασχαλιστήριο που στερέωνε το εφίππιον.
Επίσης, πρόκειται να υπήρχε από τότε η μαγκιά που όπως σήμερα, ο καθένας ήθελε να δείξει πως μπορεί να ιππεύει χωρίς βοηθήματα, και γι αυτό αποικίζονται οι ιππείς του Παρθενώνα χωρίς εφίππιον όταν ο Ξενοφώντας το θεωρεί απαραίτητο εξάρτημα του ιππεα. Με τον ίδιο τρόπο, πολλές απεικονίσεις οπλιτών τους δείχνουν γυμνούς με μόνο την ασπίδα όταν γνωρίζουμε πως ήταν βαριά τεθωρακισμένοι στη πραγματικότητα με τη πανοπλία που γνωρίζουμε από τους τρωικούς πολέμους.
Σήμερα λυπών είμαστε σε θέση να ανατρέξουμε την παγκόσμια ιστορία περί ιππικής, και άλλες εντυπωσιακές αποκαλύψεις που βρήκαμε θα ακολουθήσουν.
Ακόμα πρόσφατες εκδώσεις γράφουν πως οι Έλληνες ίππευσαν  τα άλογα τους μόνο στη κλασική εποχή, ενώ οι νέοι ιστορικοί αναγνωρίζουν πως η ίππευση των αλόγων ήταν καθημερινότητα τουλάχιστον από τη 2 χιλιετία ΠΧ, όπως το αναφέρει και ο Όμηρος.
Πρέπει να τα ξαναγράψουμε όλα από την αρχή, όπως πρέπει να ξαναοργανώσουμε τη κοινωνία μας γύρο από της παραδοσιακές μας αξίες.

Φιλιππικά σε όλους,

Αθανάσιος Ηλιόπουλος- Δεληγιάννης,
Ελληνικά Ιπποφορβεία ( Hellenic National Studs)
Γενικός Διευθυντής.

Dominique barbier

Συμβουλές

Το άλογο καθαρίζεται σύντομα και βουρτσίζεται πριν επιστρέψει στο στάβλο του για το βράδυ. Η διαδικασία περιλαμβάνει: Αγκύλη, ελαστικό ξυστρί και βούρτσα σώματος, βούρτσισμα χαίτης και ουράς, (με βούρτσα σώματος), καθαρισμός ματιών, μύτη και στόμα με απαλά βρεγμένο σφουγγάρι. 

User Login