Άρθρα 
Ράτσες Αλόγων Ελληνικές εγχώριες φυλές ίππων
Ράτσες Αλόγων Ελληνικές εγχώριες φυλές ίππων
Ράτσες Αλόγων |
Οι ελληνικές φυλές ίππων είναι πληθυσμοί λίγο ή πολύ ανομοιογενείς που προέκυψαν κυρίως από άναρχες διασταυρώσεις σε συνδιασμό με ορθολογική ή ακριτική επιλογή καθώς και τοπικές επιδράσεις του περιβάλλοντος. Μέχρι και τον β'παγκόσμιο πόλεμο παρατηρήθηκε έντονη υποβάθμιση.Μολονότι στα τέλη του 20ου αιώνα άρχισαν κάποιες προσπάθειες γενετικής βελτίωσης , εντούτις τα υπάρχοντα ζώα είναι πολύ κατώτερα εκείνων που δημιουργήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Πρίν από το 1940 στην Ελλάδα εισάχτηκαν επιβήτορες Αραβικοί από το Λίβανο κα τη Συρία ,Αγγλοαραβικοί από το Μαγκρέβ και τη Γαλλία ,Αγγλονορμανδικοί από τη Γαλλία ,ελαφριάς έλξης από την Ουγγαρία και επιβήτορες όνοι από το Πουατού .Μετά τον πόλεμο (1946) εισάχτηκαν όνοι από την Κύπρο ,Σικελία,Γαλλία,Ίπποι από Συρία,Λίβανο και Η.Π.Α και μουλάρια από τον ΚαναδάΜικρόσωμος ίππος της Μεσσαράς (κριτικός ίππος) Ο κρητικός ίππος ή «φυλή»Μεσσαράς εκτρέφεται κυρίως στην Κρήτη ,αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου.Ο αριθμός της φυλής αυτής περιορίζεται σήμερα σε μερικές εκατοντάδες.Ο Κρητικός ίππος χαρακτηρίζεται από αρμονική διαπλασή των διαφόρων τμημάτων και χωρών του σώματος γεγονός που πιθανόν να σχετίζεται με τις διασταυρώσεις που έγιναν με Αραβικούς Ίππους. Το ύψος ακρωμίου κυμαίνεται από 1,32-1,42 εκατοστά.Η ανάπτυξη των μυϊκων μαζών είναι έντονη στον τράχηλο και στους γλουτούς.Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυλής είναι η ύπαρξη, κυρίως στα αρσενικά, μιας επιμήκους αβαθούς κοιλότητας ,που αρχίζει από το μέσο του μετώπου και κατεβαίνει 10-15 εκατοστά στο επιρρίνιο,και η χαμηλή εκφυση της ουράς. Επίσης ,ο πλαγιοτροχασμός ("αραβανί" ή "ραχβάνι") και η αντοχή αποτελούν ιδιαίτερα γνωρίσματα του Κρητικού αλόγου. Συνηθέστεροι χρωματισμοί είναι ο ορφανός, ο φαίος και οι αποχρώσεις τους. Μικροσώμος ίππος της Πηνίας (ίππος ορεινής Ηλίας) Εκτρέφεται στους ορεινούς όγκους των νομών Ηλίας ,Αχαϊας και Αρκαδίας.Είναι μια από της πολυπλυθέστερες ελληνικές φυλές(περίπου 3000 ίπποι). Οι ίπποι ορεινής Ηλείας έχουν μακρύ κορμό και αναπτυγμένες τις μυϊκές μάζες του τραχήλου και του πρόσθιου τμήματος το κορμού .Το ύψος ακρωμίου κυμαίνεται απόο 1,25-1,48 εκατοστά .Ιδιαίτερα γνωρίσματα της φυλής είναι ο πλαγιοτροχασμός και η αντοχή.Συνηθέστεροι χρωματισμοί είναι ο φαιός και λιγότερο συχνά ο ορφνός και ο ερυθρόφαιος. Ίππος της Ηλείας ή Ανδραβίδας Η φυλή αυτή εκτρέφεται στη πεδιάδα του νομού Ηλείας και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε μερικές εκαντοντάδες .Ο ίππος της Ανδραβίδας είναι ο πιο μεγαλώσωμος από τους ελληνικούς ίππους.Το ύψος ακρωμίου κυμαίνεται από 1,45-1,65 εκατοστά.Έχει μακρύ κορμό και ιδιαίτερα αναπτυγμένες τις μυϊκές μάζες στο τράχηλο και το πρόσθιο τμήμα του κορμού . Συνηθέστερος χρωματισμός είναι ο ορφνός με τις αποχρώσεις του και λιγότερο ο ερυθρόφαιος και ο φαιός. Μικρόσωμος ίππος της Σκύρου Ο ίππος της Σκύρου κατάγεται από το ομώνυμο νησί ,όπου και κυρίως εκτρέφεται .Είναι από τους πιο μικρόσωμους ίππους στον κόσμο με ύψως ακρωμίου 1,02-1,22 εκατοστά.Ιδιαίτερο γνώρισμα της φυλής είναι η δύναμη και η αντοχή παρά το μικρό σωματικό μέγεθος.Η ανάπτυξη των μυϊκων μαζών είναι ιδιαίτερα έντονη στο πρόσθιο τμήμα του σώματος.Το κεφάλι είναι σχετικά μικρό με προεξέχοντες οφθαλμούς ,μικρά αυτιά και λεπτά χείλη.Η έκφυση της ουράς είναι χαμηλή και τα άκρα είναι ισχυρά με σκληρές οπλές .Συνηθέστερος χρωματισμός είναι ο ορφνός με τις αποχρώσεις του και λιγότερο συνήθης ο φαιός ,ο ερυθρόφαιος και ο ξανθός. Μικρόσωμος ίππος της Πίνδου Πρόκειται για την δεύτερη σε πληθυσμό (περίπου 2000 ίπποι) εγχώρια ελληνική φυλή ίππων .Εκτρέφεται , κυρίως στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές της Πίνδου της Θεσσαλίας και στην Ήπειρο.Γενικά ,είναι μικρόσωμο ζώο χωρίς ιδιαίτερα αρμονική σχέση ανάπτυξη των διαφόρων τμημάτων και χωρών του σώματος του .Το ύψος ακρωμίου κυμαίνεται από 1,10-1,35 εκατοστά.Το κεφάλι είναι σχετικά κοντό,αλλά αναλογικά με το υπόλοιπο σώμα ,μεγάλο.Η ανάπτυξη των μυϊκών μαζών στο οπίσθιο τμήμα του σώματος είναι περιορισμένη.Τα άκρα είναι κοντά και ισχυρά και καταλήγουν σε μικρές ωοειδές και σκληρές οπλές.Συνηθέστερος χρωματισμός είναι ο ορφνός με τις αποχρώσεις του και λιγότερο συνήθης ο φαιός. Θεσσαλικός ίππος Εκτρέφεται στα πεδινά κυρίως της Θεσσαλίας , όπου υπάρχει παράδοση στην εκτροφή ίππων από την αρχαιότητα.Οι ίπποι της φυλής αυτής είναι σχετικά μεγαλόσωμα ζώα με ύψος ακρωμίας που κυμαίνεται από 1,32-1,47 εκατοστά.Το κεφάλι είναι σχετικά ογκώδες με μεγάλα αυτιά.Η ανάπτυξη των μυϊκών μαζών είναι ομοιόμορφη σε όλο το σώμα , ενώ η κοιλιακή χώρα είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη στις φοράδες και ο κορμός μακρ΄θς και κυλινδρικός στα αρσενικά ζώα.Τα μεσοκύνια συχνά καλύπτονται από σχετικά μακρύ τρίχωμα.Συνηθέστεροι χρωματισμοί είναι ο ορφνός και ο φαιός,ενώ μπορεί να υπάρχουν και ίπποι με ερυθρόφαιο ή ξανθό χρωματισμό.
πηγή : Ιπποτροφία -Γ.Ι.Αρσένος 
Dominique barbier
ΣυμβουλέςΑν κάνετε μια βόλτα δίπλα στον ποταμό Αξιό, ανάμεσα στους θάμνους, ίσως εμφανιστούν κάποια κοπάδια αλόγων τα οποία δεν ανήκουν σε κάποια αναγνωρίσιμη φυλή και ζουν ελεύθυερα στις όχθες του ποταμού. Με τη μηχανοποίηση της γεωργίας, τα άλογα αυτά δε χρειάζονταν πια για τις εργασίες στα χωράφια και αφέθηκαν ελεύθερα σε ακαλλιέργητες εκτάσεις. Με τον καιρό, δημιούργησαν αγέλες και βρήκαν τροφή και καταφύγιο στα εύφορα και φιλόξενα εδάφη γύρω από τον Αξιό. Ο περήφανος καλπασμός τους χαρίζει μοναδικές στιγμές στους επισκέπτες. User Login |
